‘Derde keer, slimste keer’: bij baby 3 begreep ik eindelijk welke outfits er écht in mijn kraamkoffer moesten. Deze.

Misschien was het omdat ik me zo hard niét kon voorstellen hoe het zou zijn en voelen, tijdens die eerste kraamdagen, dat ik toch ergens een strohalmpje controle zocht om me aan vast te houden. Eén in de vorm van een mooie kamerjas, een nieuwe pyjama, een zachte broek en een fijn topje. Hoe dan ook… het zoeken naar een zacht, comfortabel en vrouwelijk setje kledij voor na de bevalling, was voor mij nogal ‘een dingetje’.

Zo omstreeks trimester drie begaf ik me dag en (vooral!) nacht op de Google-machine. Met frasen die ongeveer zeventien variaties vormden op ‘Perfect outfit for post partum’ zocht ik dan hormonaal naarstig naar dé ideale inhoud voor mijn kraamkoffer.

En toch. Toch had ik drie pogingen – drie zwangerschappen, dus – nodig om een béétje een (voor mij) logische kraamoutfit samen te stellen. Ben jij toevallig ook op zoek naar een ‘comfortabele capsulecollectie’ voor in de kraamkliniek en die eerste weken in, op en rond je bed/zetel? Ik heb de research al drie keer heel ijverig gedaan. Dus misschien kan je er je voordeel mee doen 🙂

KNOOPJES ZIJN NIET ZALIGMAKEND
Er wordt vaak gezegd dat een pyjama met knoopjes hét uniform voor de kraamkliniek is. Maar: is dat eigenlijk écht zo? Of is het concept ‘zoek een mooie knoopjespyjama zonder banale animatiefiguur’ gewoon een supervernuftige manier om hoogzwangere, slaap-uitgedaagde vrouwen nog een beetje zoeter te houden met nachtelijke webshop-speurtochten? Geen idee. Wat ik wél weet, is dat ik – terwijl ik shopte voor kraambed nummer drie – definitief overstapte naar team ‘nevermind de knoopjes’.

Er zijn namelijk nog zo veel handige kledingstukken die ook easy access tot de milk bar verlenen (lees het artikel hier). Daarbij: al die knoopjes telkens weer open en dan ook weer dicht doen is een heuse dagtaak, met een baby die elk uur wel even wil shnabbelen. Ik schrapte dus ditmaal de knoopjes en ging voluit voor (slapen in) borstvoedings-spaghettitopjes. Zo was baby altijd maar één clipje verwijderd van z’n snack! Ha.

EEN MOOIE KIMONO

Die bleek ideaal om overdag over bovenstaand topje te draperen én om mezelf tegelijk te verwennen met een zacht en vrouwelijk kledingstuk. Dat had ik wel verdiend. Ik koos voor deze: vloerlang, zacht en een natuurlijke, lichte, ademende stof. (Een ochtendjas uit fleece plus post-bevallingshormonen is een combinatie die ik misschien minder zou aanraden).

EEN BREDE ZWARTE BROEK
Derde keer is trakteren. Op goeie broekentips dan toch. Want: bij baby 1 had ik enkel pyjama’s met knoopjes (zie boven) mee in m’n ziekenhuiskoffer. Ik had bovendien de maat van m’n post-bevallingsbuikje wat verkeerd ingeschat, dus: de knopen gingen niet toe én de pyjamabroek striemde in mijn malse moedervlees.

Bij baby 2 ging ik – mijn vestimentaire misser van de eerste keer indachtig – voor ultiem comfort in de buikzone. Zwangerschapsleggings. Echter: wat ik bovenaan aan draagplezier won, verloor ik alweer vanaf de heupregio. Wegens bizar gezwollen benen kreeg ik die ondingen amper over hoger dan mijn kuit gestroopt. EN WARM!

Bij baby 3 zag ik dan uiteindelijk toch het licht aan gaan in de rayon ‘broeken en mogelijke andere onderstukken’. Na een tip van Mama Isabel zocht ik mijn heil in de bréde zwarte joggingbroek. In drievoud. Ik vond namelijk zo’n gewéldig modelletje dat ik het meteen tweemaal in mijn winkelmandje klikte: dun (maar niet té), stretchy, met een zwangerschapstaille (maar niet met zo’n hoge, zweterige band) én zwart (want: wat als dat giga kraamverband toch even niet giga genoeg blijkt?). Ik draag ze nu nog!

ZWARTE NETBROEKJES

Ondertussen een kraamklassieker: de grote ‘Mady’ oma-onderbroek van Zeeman. Maar ditmaal spaarde ik mijn Mady’s voor m’n thuiskomst (woep woep, lekker luxueus) en stopte ik mijn eigen zwarte netbroekjes in het kraamkoffertje. Een feest voor het oog zou ik die elastische vrienden nu niet meteen noemen, maar ze zijn wel al ‘mooier’ dan de ziekenhuismodelletjes. En het voordeel van zulke netbroekjes: ze kunnen moeiteloos twee gigantische boten van kraamverbanden herbergen / op hun plaats houden en toch snijden of drukken ze nergens op je gevoelige buik. Ik shopte de mijne bij Kruidvat, maar intussen heeft Elke nog hogere modelletjes gevonden. Je shopt ze in de webshop van haar vroedvrouwenpraktijk.

EEN ZWARTE MAXI-JURK

Na je bevalling voelt het niet alleen zo, het is ook een feit: je darmen liggen in de knoop. Plots moeten ze – na maanden buikruimte delen met baby – weer naar hun oorspronkelijke plek terugkeren. In combinatie met nog wat naweeën, is het best mogelijk dat je op zo’n moment denkt: ‘Goh, een broék? Die hoeft nu even niet voor mij’. Nog losser en fijner bij de buik, vond ik dan… de zwarte losse pyjama-jurk. Ik droeg een enkellang en los vallend model, in een stretchy stofje én met spaghettibandjes. Lekker fris, borstvoedingsvriendelijk én ook nog eens handig wanneer de vroedvrouwen je onderkant komen verzorgen. (Yes baby! Die heerlijk comfy zwarte jurk – waarin ik nu trouwens nog steeds thuis rondflaneer – zit ondertussen ook in onze Kraamtijd comfort boxen!)

*** Dit is geen gesponsorde post, ons Motel draait enkel en alleen dankzij jullie aankopen in de gift shop. Zonnige groetjes uit Motel Mama ***

Scroll To Top