Motel Mama – est. 2020: hoe eigenlijk allemaal begon

Ik bedacht me net: ik heb me misschien nog niet aan je voorgesteld!
Ik ben dus Elke 👋.
 
40 jaar, waarvan ik al 20 jaar vroedvrouw ben.
En sinds ruim twee jaar jaar ben ik dus ook ‘online vroedvrouw’.

Hoe dat laatste gebeurde? Tip: het was per ongeluk. En het is ook een beetje een lang verhaal 🙊. Maar ik wil het je toch graag vertellen.

Goed. hier gaan we.

Eerst een beetje context. Nadat ik een tijd met veel plezier als vroedvrouw in het verloskwartier werkte, startte ik mijn eigen vroedvrouwenpraktijk De Wolk. Jaarlijks begeleiden we bij De Wolk – met een team van vroedvrouwen, maar ook kinesisten, psychologen, lactatiekundigen… – meer dan 1000 zwangere vrouwen en hun partners op de bijzonderste reis van hun leven: van de eerste, prille zwangerschap(wens) tot de eerste verjaardag. Ouders komen bij ons in de praktijk dus ongeveer twee jaar superintens over de vloer.
 
En toen kwam die eerste, o zo heftige lockdown.
Plots mochten de zelfstandige vroedvrouwen geen fysieke consultaties meer houden. En moesten we zelfs de verzorging van pas bevallen mama’s en hun baby’s beperken tot de eerste vijf dagen na de geboorte.
 
Ik krijg alweer kippenvel als ik aan die periode terugdenk.
Zo veel pas bevallen mama’s en zwangere vrouwen.
Zo veel onzekerheid.
 
Hoogzwangere vrouwen durfden niet meer naar het ziekenhuis, vaders waren bang dat ze niet bij de bevalling mochten zijn, pas bevallen mama’s wisten niet of ze nog wel borstvoeding mochten geven, baby’tjes van een paar dagen oud moesten door hun ouders gewogen worden… op de keukenweegschaal.
 
Blergh.
Vreselijk.
 
De vroedvrouwen bij De Wolk en ikzelf deden wat we konden. We hingen voortdurend aan de telefoon, om alle vragen van ongeruste (toekomstige) mama’s te beantwoorden. Maar: voor elke mama die we konden helpen, kreeg een andere de bezettoon te horen 💔.


Er moest iéts gebeuren.
En snel. Ik voelde dat er een nood was om de juiste, maar vooral ook veel geruststellende informatie de wereld in te sturen.
 
En zo bokste ik dus, samen met journaliste Rien en vormgeefster Sanne, snel een website in elkaar. Met daarop een antwoord op alle vragen die onze vroedvrouwen kregen, maar ook met artikels als: ‘hoe is het nu op de materniteit?’ of ‘ik ben bang dat ik te bang ben’. Met mooie getuigenissen van pas bevallen ouders en adviezen van gynaecologen, psychiaters en psychologen. En onze site werd massaal gelezen. Niet alleen door de mama’s van mijn praktijk. Maar in heel Vlaanderen!
 
Toen de eerste lockdown achter de rug was en de vroedvrouwenzorg weer uitgebreider mocht, rees de vraag: wat doen we nu met de website? 🤷‍♀️

Uit de lucht halen?
Of verder doen?

We waren ondertussen zelf ook al helemaal verliefd op ons motel en kozen voor optie drie: we gingen verder, maar dan wel op een iets ander élan (lees: niet meer énkel over corona).

Enter: het zonnige Motel Mama. Een ‘vrolijke ontsnappingsplek’ waar je af en toe wat leuke informatie en (vroedvrouwen)tips kan komen ‘bijtanken’, tijdens je reis op weg naar baby-town! Welkom 🙂
 

Groetjes uit Motel Mama van Elke & Rien (c) Liz Dvorkina

 

 
💛  DE MAMA’S VROEGEN, WIJ MAAKTEN 💛
De redactie en het onderhouden van ons online magazine kostte natuurlijk wel veel tijd én euro’s. Om onze dagelijkse kosten aan te kunnen, beslisten we producten te maken waar mama’s écht nood aan hadden. Dat wisten we wel zeker, want ze vroegen ons er zelf om!

En zo maakten we enkele ‘online varianten’ van workshops die ik al jàààren geef in mijn vroedvrouwenpraktijk. Maar die toen, omwille van covid, niet meer live konden doorgaan. Zoals:

 
 
Ondertussen, meer dan twee jaar later, verwelkomen we steeds meer mama’s in ons motel. En staat er ook nog heel veel leuks op de planning. Beloofd!
 
 
 
Veel liefs en zonnige groetjes uit Motel Mama!
Elke & Rien

Scroll To Top