“Kimono’s, rijglaarsjes en zé-ker geen zwangerschapstops”. De preggie stylingtips van Véronique Leysen

Rien de Mey

“Die laatste maand ben je toch echt dik gejost hé?”, lacht Véronique Leysen terwijl ze ter illustratie haar stijlvolle blazer even voor me oplicht. ‘Een legging’, klinkt het niet zonder zelfspot. ‘In het openbaar’. We schrijven week 37 en Véronique – toch wel: de ongekroonde koningin van de stijlvolle zwangerschapsoutfit – kan niets anders meer op haar buik verdragen, dus dat is dat (Heerlijk geruststellend vind ik het, dat zélfs zij op een bepaald moment zwicht voor de spandex).

Maar goed. Voor Véronique definitief in legging-ville arriveerde, schudde ze vlotjes de ene na de andere toplook uit haar mouw. Met een naturel die (als we niet beter wisten) deed geloven dat een zwanger lichaam stylen eigenlijk een eitje is. Wij dus bij haar op de koffie, want: daar kunnen we wel wat van leren.

ZWANGERSCHAPSKLEDIJ: YAY OF TOCH MAAR NAY?

Véronique: “Ik pas. Zwangerschapstopjes vind ik bovenaan vaak zo onflatterend uitgesneden – ze komen altijd nét te hoog op het borstbeen, waardoor het lijkt alsof ik nog grotere borsten heb. En dan die rare gekruiste decolletés of van die fronsjes aan de zijkant van je buik… Niets voor mij. Ik maakte uiteraard uitzonderingen voor een zwangerschapsjeans, een salopette en panty’s. Het moet wel een beetje comfortabel blijven, natuurlijk.”

TOPPERS UIT DE (GEWONE) KAST:

  • Jurken met een elastiek in de taille, die je boven je buik kan positioneren
  • Aansluitende jurken met veel stretch: prima doordragers voor later
  • Ruime salopettes: geen druk op je buik en véél plaats
  • Truien en T-shirts die lang genoeg zijn, zodat ze helemaal over je buik vallen.
  • Een cardigan, bernadette, kimono of blazer: mooie stuks die losjes open hangen en die je daarna nog aan kan.

DÉ OUTFIT TIJDENS

trimester 1

“Bij zwangerschap nummer twee had ik echt metéén een buikje. En dat moest ik natuurlijk nog wel even zien te verstoppen. Een rechte jurk vond ik dan handig. Je kon me ook opvallend vaak spotten in hogetaillebroeken. Je kent het model wel: bovenaan wat ruimer en dan smaller bij de enkel. Ik combineerde met een héle wijde blouse, die ik in mijn broek stopte en flink liet bloezen, zodat ze over mijn buik viel.”

trimester 2

“Nauw aansluitende kokerrokken met een zachte elastiek, of net breed uitwaaierende, midi (plooi)rokken. Ik trok ze allemaal op tot net onder de borst. Met een trimester-twee-buikje staat die hoge taille zo leuk!

trimester 3

Vanaf een bepaald moment kon ik zelfs de druk van een elastiekje boven mijn buik niet meer verdragen (en eerlijk: een hoge taille zag er ook echt niet meer zo flatterend uit). Toen stapte ik over op langere T-shirts. Ik ging lenen uit Thomas’ (Vanderveken, haar partner, red.) kast: zijn fitted, rechte T-shirts komen een stuk langer dan mijn damesmodellen. Ik combineerde ze met een salopette, zwangerschapsjeans en nu, aan het einde van de zwangerschap, met een legging. Maar dan wel met een iets langere, open blazer of kimono eroverheen.”

STIJLSWITCH?

“Zonder buikje ga ik stijlgewijs voor een clash tussen vrouwelijke en mannelijke elementen. Eens ik zwanger ben, wordt mijn stijl als vanzelf meer basic. Dan kies ik voor een zwarte aansluitende jurk, of een witte tee met een jeans als basis. Ik werk af met accessoires: plots ga ik véél meer juwelen dragen. Laagjeskettingen, bijvoorbeeld. Ik gebruik nu trouwens ook meer make-up: omdat ik me vrouwelijker voel, denk ik?” 

SCHOENENKWESTIE?

“Mijn hakken en geklede, platte schoenen bleven al snel in de kast. Ik ruilde ze in voor stevige, zwarte rijglaarsjes: die geven mijn outfits een stoerdere touch en passen onder alles. Zelfs onder een superelegante bolletjesjurk. Met veters heb je ook wat meer speling dan met een rits. Handig voor wanneer je voeten opzwellen.”

LAAT-MAAR-MOMENT?

“Ik voel me momenteel een wandelende baarmoeder, een huis voor mijn kind. Veel valt er met mij niet aan te vangen. Wanneer ik thuis op de zetel hang, is dat in een zwarte legging en een borstvoedingsvriendelijk T-shirt. Die topjes heb ik alvast in huis voor na de bevalling. De eerste dagen na de geboorte van Otto had ik nog geen borstvoedingstopjes. Ik voelde me toen toch wat verloren zonder. Ook al is dat niet zo: je denkt toch dat iedereen naar je kijkt. Discrete voedingstopjes zijn dan echt fijn.”

Over Véronique
Scroll To Top